Dag 9; Relaxxx

You & me doing nothing...

Vandaag weer een heerlijke dag van niets doen. Een echte vakantiedag, dus. We worden wakker gemaakt door kleindochter Selah. We face-timen even en met een; "Daaggg oma en daaggg opa" beginnen we deze relax dag. Het is bewolkt, maar de weer app van Madeira zegt dat het vanmiddag zonnig en warm wordt.

We starten met het ontbijt. Voor Benny 2 croissantjes met een rijkelijk 'to order' gebakken gevulde omelet en voor Anja een donkerbruine boterham met kaas en kommer, een ienie mini pistoletje met roerei, een 'to order' gebakken American mini pancake met maple sirop en een kommetje yoghurt met vers fruit. We spoelen de boel weg met koffie en jus. We kunnen er weer even tegen.

Het is nog steeds bewolkt dus doen we een rondje over de boulevard. Favorite view, favorite sound & favorite colors!

We stranden op ons inmiddels vaste terrasje bij The Beer house. Koffie hebben we inmiddels genoeg op, dus we gaan over op de Icetea en genietne van weer een prima uitzicht.

Na de middag breekt dan toch eindelijk de zon door en verkassen we naar het dakterras. Relaxxx...

Aan het eind van de middag koelen we nog een uurtje af op het balkon van onze kamer, gaat Benny nog even drônen en maakt Anja alvast de route voor morgen naar ons volgende hotel.

Ook vanavond eten we bij The Natural Pools Beer House. We zijn dit keer eensgezind en gaan voor de Codfish with cornbread and herb and garlic sauce...

...en de Honey cake strudel with passion fruit icecream and vanilla sauce. Beide gerechten waren erg lekker en met name het dessert was veel... heel veel!

Adeus Porto Moniz!

Dag 8; Parque Natural da Madeira

Vandaag gaan we weer een mooie route rijden door het Parque Natural da Madeira. Heen over de hoogvlakte van Paúl da Serra en terug via de Pico da Fãja da Lenha, maar uiteraard eerst naar beneden voor het ontbijt.

Als we voldaan zijn en er weer even tegen kunnen kwa eten, halen we boven foto/film spullen op en gaan op pad. Achter het hotel loopt de weg meteen omhoog door het oude centrum van Porto Moniz en waar we mooi zicht hebben op ons hotel.

Je komt van alles tegen langs de weg...

In 2025 heeft het hier behoorlijk in de fik gestaan...

Uitzicht...

ER110 - De hoogvlakte van Paúl da Serra.

Voor dit soort plaatjes doen we het! Rust, ruimte en puur natuur! Hier houden wij van!

Over rust en ruimte gesproken... Een klein eindje verderop start de PR6-Levada das 25 Fontes. Een wandeling die populair is bij hikers en hadden we al eerder gelezen dat de locals van Madeira niet zo blij zijn en roepen dat Madeira 'overcrowded' is door toeristen. We snappen het helemaal! Dit is de weg naar het startpunt van de wandeling... De A15 in de spits is er niks bij!

Niet normaal dit! Wat ons dan ook meteen in de auto op het gesprek brengt van wat wij van Madeira vinden... en als we heel eerlijk zijn... dit is niet helemaal ons eiland. Wij houden van rust en ruimte en hoe minder toeristen, hoe beter. Staan de Canarische eilanden ook bekend om veel toeristen, daar zijn ze geclusterd op een paar plekken aan het strand. We hebben inmiddels ook op al deze eilanden een roadtrip gemaakt, maar nergens was het zo belachelijk druk als hier. Verder is de natuur op Madeira mooi, maar wat ons betreft niet eens zo bijzonder. Er is weinig afwisseling in bv groen en ruig landschap. Hebben we het slecht naar ons zin? Nee, uiteraard niet, we hebben een prima vakantie, maar een beetje overschat vinden we Madeira wel...

Verder met onze route! Inmiddels zijn we afgeslagen en op de weg terug naar ons hotel.

Ook hier wat overstekend wild...

...en ook hier drukte, nu bij de Pico da Fajã de Lenha.

Onze laatste stop is bij Ribeira da Janela

Nu hadden we dit punt al in de Marco Polo reisgids gevonden en het leuke is dat hier op het plateau een schommel staat. De foto is van internet...

Nu had Anja thuis al bedacht dat ze op die schommel wilde en dat Benny dan van achter vandaan een foto zou maken wat dan wel een heel leuk plaatje zou opleveren met dit uitzicht. Hahaha, leuk bedacht, maar niet te doen met deze werkelijkheid... Bussen vol met toeristen worden hier afgeleverd...

Terug in ons hotel drinken we even een bakkie koffie/thee en omdat het nog redelijk vroeg is brengen we nog even een bezoekje aan het aquarium aan de overkant.

Benny is gek op vissies...

We eten vanavond aan het einde van de boulevard, bij Natural Pool Beer House. Benny heeft de slow cooked ribs en Anja de seafood pasta. We sluiten af met cheesecake voor Benny en Crème brûlée voor Anja. Het heeft gesmaakt!

Morgen nog 1 dag in dit hotel en dan verkassen we voor een paar dagen naar het binnenland. Tot morgen!

Dag 7; Niets doen is ook iets doen

Relaxday; Rooftop terrace & Infinity pool...

Bom dia Porto Moniz!

Het ontbijt is helemaal dikke prima. Er zijn verschillende soorten brood en pastrie's, beleg in alle soorten en maten, de kok bakt uitsmijters, omeletjes met groente én American pancakes to order, er is yoghurt, vers fruit en ik ben vast nog wel iets vergeten, gok ik. De ober vraagt of we een kan verse koffie aan tafel willen. Graag! Willen we daar melk bij? Nee hoor, zwarte koffie is genoeg. Als we na een minuut of 10 nog geen koffie hebben, vragen we er maar eens om en dan blijkt dat hij er niet meer aan gedacht heeft. Nu zijn er precies 3 tafeltjes bezet in de ontbijtruimte, dus waarschijnlijk is hij het door de drukte vergeten... Even later komt hij dan toch de kan koffie brengen, inclusief een kannetje melk!

Na het ontbijt doet Anja weer een handwasje en Benny maakt een ommetje in de buurt van het hotel. Verschil moet er zijn, zullen we maar denken.

Als de klusjes gedaan zijn en Benny weer is terug lopen we samen de boulevard van Porto Moniz uit.

Aan het einde van de boulevard pakken we een terrasje en trakteren we onszelf nog maar een keer op een bakkie koffie. Het uitzicht vanaf het terras is 'wel okay', toch?

De rest van de middag brengen we door op het dakterras van het hotel...

...inclusief infinity pool, waarvan het water niet verwarmd is en we daar dus even geen gebruik van maken.

Vanavond eten we in het restaurant van het hotel.We hebben bij het inchecken een 10% kortingsbon gekregen en het menu ziet er heerlijk uit, dus waarom niet. We nemen brood met gezouten boter, olijfolie met balsamico azijn en fêta kaas vooraf. Benny kiest de gegrilde kip, met rösti, gebakken champignons en chimichurry saus en Anja gaat voor het kabeljauwtaartje met aardappel, olijfpoeder, een sous vide eigeel en een salade. Zooo lekker!

Allebei nemen we het lemon merengue taartje met gekaramelliseerd citrusfruit, pistache crunch en aardbeitjes na. Onnodig te zeggen dat dit dus werkelijk overheerlijk was.

We vragen om de rekening en hoe ongemakkelijk zo'n kortingscoupon ook voelt, we leveren hem toch in. Als de dame even later met de rekening en de pinautomaat terugkomt kijken we naar het eindbedrag en doen daar, zoals eigenlijk altijd een flinke tip bovenop. De dame schudt met haar hoofd en zegt dat dat niet hoeft, waarbij ze op de bon wijst. Onder het totaalbedrag minus de 10% korting staat gratifição sigurida 10%... Hahaha!! Hoe verzin je het. Je geeft 10% korting en dan voeg je meteen zelf 10% fooi toe. De totale korting komt dan neer op precies € 0,85. Ik hou er van! We hebben heerlijk gegeten.

We kijken op de laptop nog de uitzwaaiwedstrijd van het Nederlands elftal en gaan eens verzinnen of we er morgen weer een wat meer actieve dag van kunnen maken.

Tot morgen!

Dag 6; Santana - Porto Moniz

Als we wakker worden is dit het uitzicht vanaf ons balkonnetje in Santana. De vraag is of het miezert van de mist of dat het mistig is van de miezer...

Na een laatste ontbijtje in dit hotel, pakken we de koffers in, slepen de boel naar de auto en gaan op we weer op pad. Vandaag vertrekken we naar naar Porto Moniz aan de Noord-West kant van Madeira. Porto Moniz ligt aan de kust, heeft 1700 inwoners en staat bekent om zijn vulkanische basins.

We hebben een mooie route uitgestippeld, die start in de mistige bergen en eindigt langs de kust, waar het trouwens vandaag ook niet 100% zonnig is. Onze 1e stop is Ponta de São Jorge waar de vuurtoren (farol) staat. Interessant? Niet echt! De vuurtoren is gesloten.

Volgende stop is Miradouro de São Christovão. Hier hebben ze een terras én verkopen ze koffie, dus blijven we een tijdje zitten om te genieten van een bakkie én het uitzicht.

We rijden door naar Grutas de São Vicente, waar je een rondleiding krijgt door de 700m lange lava tunnels. De grotten zijn 890.000 jaar geleden ontstaan (geen idee hoe ze dat weten) bij een eruptie. Altijd interessant. Google maps stuurt ons het dorp in en we komen meteen de borden naar de grutas tegen. Mooi, die volgen we. 'De bestemming bevindt zich aan Uw rechterkant' zegt de mevrouw van Google maps, die uiteraard met ons meerijdt. We zien niets wat op een grot of een ingang van een grot of wat dan ook lijkt. We rijden door en dan zijn we er voorbij. Benny keert de auto een eindje verderop en we rijden dezelfde weg terug. "De bestemming bevindt zich aan Uw linkerkant' zegt de mevrouw nu. Het zal wel, wij zien helemaal niks! We geven het op. Door naar de volgende stop. De hoofdweg over Madeira loopt door tunnels, veel tunnels en vlak voor één van die tunnels zetten we de auto even aan de kant.

Mooi plekkie voor een selfie!

Vanaf hier rijden hebben we geen stops meer ingepland en rijden we door naar Porto Moniz. Of toch niet...

Papaja...

Agave...

Om twee uur arriveren we bij het Aqua Natura Bay Hotel en we kunnen meteen inchecken. De kamer is al helemaal klaar. NIce! We hebben een kamer met balkon en zeezicht.

We installeren de koffers en gaan dan aan de wandel. De haven...

Nice!

Heel bijzonder zijn deze piscinas naturas, oftewel lava pools...

Eenmaal terug op de kamer begint Anja alvast aan de website en als ze op zoek gaat naar een foto van de Grutas de São Vicente, gewoon om kijken hoe het er uit zou hebben gezien als we de grotten wel gevonden hadden vindt ze het volgende: De grotten van São Vicente zijn grotten in de parochie en het graafschap São Vicente, Madeira. Toegang kost € 8 voor volwassenen, maar is sinds maart 2020 gesloten. Haha, vandaar! De grotten zijn 6 jaar geleden al gesloten, maar blijkbaar heeft helemaal niemand de moeite genomen om de bewegwijzeringsborden weg te halen. Het Madeira Marco Polo boekje waar we de info uit hebben is van 2018 en dus ook niet helemaal up-to-date.

Aan de overkant van het hotel zit een visrestaurant en vanmiddag hebben we al besloten dat we daar willen gaan eten. We vragen een tafeltje voor 2 en de ober wijst een tafeltje op het terras aan. Nu is het inmiddels én weer gaan miezeren én gaan waaien dus we willen graag binnen zitten. Dat kan niet, zegt ie want de keuken binnen is dicht. Huh?? Wat?? We besluiten ergens anders te gaan eten, want buiten zitten is ff geen optie. We vinden even verderop een klein tentje en daar kunnen we wel binnen zitten. Het is een beetje veredelde snackbar merken we, maar who cares. We hebben honger! Benny heeft een halve kip, met frietjes en sla en Anja een steak met hetzelfde garnituur. Allebei nemen we de aardbeien met slagroom na. Hier kunnen we het wel mee doen tot morgenochtend. Het visrestaurant is inmiddels gesloten, dus was die keuken inderdaad om 18.00u waarschijnlijk idd al dicht. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen!

In het hotel wordt er nog een welkoms bubbel bij de kamer afgeleverd. Nu drinken we allebei geen bubbels, maar het is wel héél aardig!

Hopenlijk is het morgen zonnig en warm, want het hotel heeft een rooftop pool en dan zouden we graag gebruik van maken!

Liefs en tot morgen! xx

Dag 5; Ribeiro Frio & Santana

Vandaag gaan we weer een ritje maken met de auto, maar eerst een ontbijtje. Behalve dat de bekertjes yoghurt zijn vervangen voor een schaal met vers fruit en de komkommer plaats heeft gemaakt voor een bord met sla is er niets veranderd en omdat dus ook de koffie nog steeds niet te nassen is besteld Anja, tegen betaling, een vers bakkie ipv het slappe bocht uit de ketel op het buffet.

We willen vandaag naar Ribeiro Frio, een forellenkwekerij én de PR11 wandelen, die er vlak bij ligt. Als we op pad gaan nemen we foto/film apparatuur mee en een trainingsjack/trui, omdat je nooit weet hoe het weer in de bergen is weten we uit ervaring. Het is een half uurtje rijden, we geven Google maps de opdracht een route te maken, maar... we hebben ook een mega display in de auto waar we de route in kunnen geven. Dat doen we dus ennn... slecht plan. Staat bij Google maps de rijrichtingpijl altijd omhoog, hier volgt de pijl de weg, wat dus betekent dat je af en toe op het scherm naar beneden rijdt ipv rechtdoor. Heel verwarrend, Dusdanig verwarrend dat we al na een paar minuten de fout ingaan. We rijden een paar kilometer lange tunnel in en dat was niet de bedoeling. Gelukkig is er, in dit geval, aan het einde van de tunnel een rotonde, dus keren we om, gaan dezelfde weg door de tunnel terug en gaan dan de goede kant op. Ondertussen zetten we dan toch maar weer de route aan op de telefoon. De weg is soms redelijk vlak...

...maar even zo vaak gaan we soms bijna steil omhoog met haarspeldbochten om de paar minuten. Lang leve de automaat!

We stoppen voor een paar mooie plaatjes...

Madeira bloemeneiland! Afrikaanse witte lelie...

Gele lelie...

Chinese roos...

Roze hottentotvijg...

Nu staat het hele internet vol met het feit dat Madeira 'overcrowded' is met toeristen en dat merken we dus vandaag. Zodra we ook maar in de buurt van de forellenkwekerij én het startpunt van de PR11 komen staan de auto's én de bussen al langs de weg geparkeerd. Er is geen echte parkeerplaats en langs de weg is het mutje en mutje vol. Niet te doen! We rijden langs de ingang van de kwekerij én langs het startpunt van de wandeling, maar we maken geen schijn van kans. Dit gaat hem dus echt niet worden. We rijden door. We zullen het helaas moeten doen met foto's van internet...

De forellenkwekerij...

PR11 - Balcões Madeira...

De volgende stop is Santana, wat in de buurt ligt van ons hotel. Zodra we het dorp binnenrijden is er meteen een mega parkeerplaats met nog genoeg plek, dus we laten de auto hier dan ook maar meteen achter. Goed geregeld!

Santana, is een gezellig plaatsje op een indrukwekkende plek, bovenop een 300 meter hoge rots boven zee. Het dorp ligt in het heuvelachtige binnenland van Madeira niet ver van de noordoostkust. Santana staat bekend om zijn typische huisjes. Deze huisjes hebben ervoor gezorgd dat Santana is uitgegroeid tot één van de bekendste toeristische dorpen op Madeira. De Palheiros zoals deze typische driehoekige huisjes heten zijn dan ook wel erg bijzonder. In het centrum van het dorp staan er enkele die op één na niet meer bewoond worden. De rest van de Palheiros zijn momenteel in gebruik als winkel. Je kunt er typische producten van Madeira kopen.

We kopen een koelkastmagneet en een zakje bloemenzaad van Anja's lievelingsbloemen voor de tuin. Geen idee of die zaadjes in Nederland uit gaan komen. We gaan het zien. Fingers crossed! De Paradijsvogelbloem...

Zijn de huisjes in Santana allemaal ingericht als souvenirs winkel, naast het restaurant van ons hotel staan er 2 met de 'originele' inrichting. Ach, ja...

Als we gaan eten zien we de wolken over de berg onze kant opkomen. Bijzonder!

We eten gewoon weer in het restaurant van het hotel, simpelweg omdat er niets anders in de buurt is en omdat we de vorige avonden hier prima gegeten hebben. Nu loopt er in het restaurant een aardige mevrouw en een beetje onfrisse meneer (moeder en zoon?}. De mevrouw is vriendelijk en netjes, de meneer is vreselijk ongeïnteresseerd en heeft een polo aan met vlekken, omdat hij met zijn buikje overal tegenaan staat te leunen. Vandaag worden we geholpen door Meneer Slons. We willen weer zo'n heerlijk knoflookbroodje vooraf, Benny neemt de sirloin steak (medium/rare) en Anja de porkchop. Het broodje vooraf laat op zich wachten. zolang zelfs dat de meneer ineens aan onze tafel staat met de hoofdgerechten... Als Anja zegt dat ze een broodje vooraf hadden besteld zegt ie; "I know," Hij loopt naar de keuken en komt 5 minuten later terug met het brood. Benny heeft inmiddels een stukje van zijn vlees gesneden en dat is niet medium/rare en ook niet rare, dit rund leeft gewoon nog! Het vlees is rauw en koud. Anja pakt het bord op en loopt ermee naar de keuken. Onze onfrisse vriend vraagt of alles naar wens is? Ehh, nee! Het vlees is rauw en koud en het brood had vóór het hoofdgerecht moeten komen, vriend. "I know", zegt ie... Hij neemt het bord mee naar de keuken en komt het wat later terugbrengen. Nu sirloin is nu wel warm en medium/rare. De porkchop van Anja smaakt goed, maar is alleen geen porkchop maar een gewone schouderkarbonade.

We nemen hetzelfde nagerecht als gisteren. Voor Benny de cheesecake en voor Anja de bananasplit. Sorry, vriend vanavond geen fooi.

Voor degene die er misschien in geïnteresseerd zijn. De trappen en hellingen van het restaurant naar het hotel (omhoog) bevatten 258 stappen!

Morgen gaan we weer on the road naar ons 3e hotel in Porto Moniz. Aqua Natura Bay here we come!

Tot zover, tot morgen!

Dag 4; Pool with a view day.

De wekker loopt om 08.00u af. Het ontbijt is hier van 8 tot 10 en we willen niet het risico lopen om wat later wakker te worden en dan te moeten haasten. We drinken op bed een bakkie koffie/thee, brengen een bezoekje aan de badkamer ..heerlijk douchen in het bad (not)... en lopen dan alle trappen en hellingen weer af naar het restaurant. Bij de reviews op Booking was er veel kritiek over het ontbijt dat de naam ontbijt niet eens waardig zou zijn Vergeleken met het buffet van de afgelopen dagen stelt het inderdaad niet zo veel voor, maar voor een intercontinentaal ontbijt, ach... Er waren afbakbroodjes en croissantjes, ham, kaas en komkommer,gekookte eitjes, boter, jam, cake, yoghurtjes en 3 verschillende soorten cornflakes. Wat ons betreft niets mis mee. Het enige waar dan wel wat op aan te merken was is de slappe koffie en de met heel veel water aangelengde jus. Wat ons betreft mag dát de naam koffie en jus niet dragen.

Als we de trappen en hellingen weer naar boven zijn geklommen doet Anja even een handwasje, dat moet tenslotte ook gebeuren en als alles op balkon aan de stoel en in de badkamer hangt om te drogen, kleden we ons om en gaan naar het zwembad op het dak en de jacuzzi.

Het uitzicht vanaf hier over de Atlantische Oceaan is best wel goed...

Madeira is een wandel/hike eiland en iedereen in dit hotel is vanmorgen vroeg al bepakt en bezakt vertrokken. Er is tot 3 uur behalve wij dus helemaal niemand bij het zwembad. Zijn we in het water geweest? Nee, even afkoelen is heerlijk, maar het water is zooo vreselijk koud dat we even overslaan. De jacuzzi is uiteraard wel lekker van temperatuur, maar net als we er even gebruik van willen maken komt de dame van house keeping aan met een emmer en een borstel, trekt bruut de stop eruit en laat het water weglopen. Dan niet, joh! Hahaha!! Even na drie uur gaan we terug naar de kamer, drinken een lekker bakkie en frissen ons op voor het eten straks.

Om 18.00u gaan we weer naar het restaurant van het hotel. We hebben daar gisteren ook heerlijk gegeten, dus waarom zouden we met de auto op pad gaan als we kunnen lopen.

Benny neemt de gegrilde kipfilêt met frietjes en cheesecake na en Anja heeft de vis van de dag, dorade met gegrilde groente en aardappel. Voor haar een bananasplit na.

We hebben wederom heerlijk gegeten. Nu uitbuiken op bed en een film kijken op de laptop.

Dit was alles voor vandaag. Voor straks welterusten en morgen weer een nieuwe, het plan is een meer actieve, dag.

Liefs van ons xx

Dag 3; Dreams Madeira Resort & Spa - Santana in Nature Hotel

Travelday!

Vandaag verhuizen we naar het 2e hotel van deze Madeira roadtrip. Het hotel ligt op een kleine 3 kwartier rijden hiervandaan, maar uiteraard gaan we niet rechtstreeks. Het plan is om via Miradouro Portela (uitzichtpunt) en Ribeira Frio (forellenkwekerij en botanische tuin) naar Santana, ons eindpunt van vandaag, te rijden.

We zijn om kwart over 8 wakker. We doen lekker rustig aan, want we hoeven hier pas om 12.00u uit te checken. Na de koffie/thee en een lekkere (regen)douche, pakken we de spullen vast weer in en gaan dan naar het ontbijt. Benny heeft 4 mini croissantjes en Anja een bruin broodje met ei, 2 ienie mini pancakejes en een schaaltje met meloen.

Rond 11.00u haalt Benny de auto uit de parkeergarage en sjouwen we de bagage naar beneden. Hadden we bij aankomst daar nog ons 'personeel' voor, nu moeten we het zelf doen. Als alles ingeladen is gaat Anja uitchecken en rijdt Benny alvast richting de receptie om Anja daar dan weer op te pikken. We leveren alle pasjes (deur/badlakens/parkeergarage) in dan vraagt de dame achter de balie of we hulp nodig hebben met de bagage... Haha, leuk aanbod, maar alles ligt inmiddels al in de auto! Oh, en als we het dan toch over de auto hebben... 'onze' Nissan Juke!

Onze 1e stop is Miradouro Portela...

Het uitzicht is prachtig...

Selfie time!

Als we weer verder rijden gaat het mis. We hebben 3 stopplaatsen ingevoerd in Google maps en ..normaal gesproken.. vraagt de app dan of je na je 1e stop je reis wilt vervolgen naar de volgende bestemming. Dat gebeurt dus deze keer niet. We voeren opnieuw stop 2, Ribeira Frio, in en gaan op pad. Vrijwel meteen corrigeert de app de route, maar als we even onderweg zijn zien we dat we nu dus niet op de weg zitten die we gepland hadden. Nu lopen er vele wegen naar Rome of Ribeira Frio in dit geval, maar Google maps kiest voor de snelste weg en die gaat via Santana, oftewel zo ongeveer langs ons hotel. Dat schiet dus helemaal niet op. We twijfelen even om de route alsnog te corrigeren, maar besluiten dan om toch maar meteen door te rijden naar het hotel. We zijn er al rond half 2 en kunnen pas over een uurtje inchecken. Tijd voor een sapje op het terras met uitzicht op het hotel. We hebben een kamer met balkon in het midden van de bovenste verdieping.

Een uurtje later checken we in en vertrekken naar boven.

Als we de deur van kamer 35 opendoen zien we meteen dat dit niet de kamer is die we geboekt hebben. Terug naar het restaurant waar de receptie is, oftewel de berg af (een trap, nog een trap, een schuine helling naar beneden, nog een trap en nog een trap...). De dame van de receptie legt uit dat het slot van die kamerdeur kapot is en aangezien het weekend is komt er pas maandag een monteur. Ze geeft ons alsnog de sleutel en we mogen zelf kijken en beslissen of we die kamer dan willen hebben, Terug naar boven dus (een trap, nog een trap, de helling nu omhoog, een trap en nog een trap...). We checken de kamer én het kapotte slot en besluiten dan toch kamer 35 te nemen. De sleutel van het kapotte slot moet weer terug naar de receptie... Hahaha, ik hoef het niet nog een x uit leggen van die trap en die helling en... toch?

De kamer heeft uitzicht op de bergen.

Het terras waar we vanmiddag zaten hoort bij het restaurant van het hotel en daar hebben we vanavond ook gegeten. We hebben allebei de chicken skewer met frietjes en een salade (die niet op de foto staat) om te delen. De spies is werkelijk super mals en errug lekker. Een toetje gaat er niet meer bij. Diner met uitzicht...

Terug in onze kamer maken we zelf koffie/thee, kijkt Benny het laatste stukje van de Champions League en uiteraard werkt Anja de website bij.

Tot zover de dag van vandaag! Tot morgen! xxoo

Dag 2; Dreams Madeira Resort & Spa

Relax day...

We zijn pas om half 9 wakker. De balkondeuren hebben de hele nacht open gestaan en de temperatuur is prima. We drinken rustig een bakkie koffie/thee en na een verfrissende douche gaan we richting ontbijt. Zoals beloofd de weg naar boven... Het lijkt op de 1e foto niet stijl, maar geloof me die weg is een écht kuitenbijtertje!

Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat er halverwege een ingang naar de parkeergarage zit en we vandaag op het lumineuze idee kwamen om te kijken of door die garage misschien korter was. We volgen de borden 'Recepção' oftewel Receptie en dan staan we ineens voor een lift! Een lift die ons in 1 keer naar de eetzaal op 2e verdieping brengt. Hoppahhh! Das goed om te weten!

We zoeken een tafeltje binnen, waar we dus wel met ons hoofd bovenuit komen. Benny zorgt voor de koffie en Anja voor de jus. In tegenstelling tot gisteravond is er op het ontbijt niets, maar dan ook niets aan te merken! Er zijn verschillende soorten brood en beleg (vlees, vis, kaas, zoet), yoghurt, groente, fruit en eieren worden 'to order' gebakken. Er staan, voor de liefhebber, bakken vol met 'warm' spul, zoals tomaat, ui, bonen en weet ik wat nog meer. We hebben geen idee of het ook daadwerkelijk warm is, want dit ie niet onze stijl van ontbijten, haha. Er zijn pastries, sapjes en of het nog niet genoeg is, voor de liefhebbers is er ook champagne. We eten een croissantje, geroosterd brood met kaas/komkommer, wat pastries (Benny) en yoghurt met grapefruit (Anja).

Het plan was om vandaag Ponta de São Lourenço te bezoeken ..zie de preview.. maar dat is dus het drukke uitzichtpunt/wandeling waarvoor gisteren de weg was afgesloten. Als we Google maps checken is om 11 uur de weg al rood gekleurd en verwachten we dat de kleine parkeerplaats boven al vol is. We besluiten niet te gaan en een relax dag in te lassen. Het is tenslotte vakantie!

We genieten een paar uurtjes van de zon en gaan dan, om niet meteen te verkolen, terug naar de hotelkamer waar we een heerlijk bakkie thee nemen.

Om even voor 6 gaan we richting het restaurant, wat vroeger dan gisteravond, maar we hopen dat het dan wat minder druk is en dat klopt gelukkig ook. We zijn blij verrast. Hebben we gisteren niet echt een thema kunnen ontdekken, vandaag dus wel. Chinese food it is!

We starten ..uiteraard.. met sushi, we hebben een bordje rijst met vis, kip, tempura groente en salade en we sluiten af met een bordje mini desserts voor Anja en een puntje vruchtentaart voor Benny. We spoelen de boel weg met plat water. Ondanks dat de kip en de rijst weer niet écht warm was hebben we wel beter en lekkerder gegeten dan gisteravond.

Ons verblijf in dit 1e hotel zit er bijna op. Morgenochtend nog een ontbijtje en dan op naar Santana en hotel número dois. We hoeven pas om 12.00u uit te checken, dus geen haast...

Voor straks slaap lekker en als het internet het toelaat tot morgen voor een nieuwe update!

Liefs van ons xxoo