Vandaag gaan we weer een ritje maken met de auto, maar eerst een ontbijtje. Behalve dat de bekertjes yoghurt zijn vervangen voor een schaal met vers fruit en de komkommer plaats heeft gemaakt voor een bord met sla is er niets veranderd en omdat dus ook de koffie nog steeds niet te nassen is besteld Anja, tegen betaling, een vers bakkie ipv het slappe bocht uit de ketel op het buffet.

We willen vandaag naar Ribeiro Frio, een forellenkwekerij én de PR11 wandelen, die er vlak bij ligt. Als we op pad gaan nemen we foto/film apparatuur mee en een trainingsjack/trui, omdat je nooit weet hoe het weer in de bergen is weten we uit ervaring. Het is een half uurtje rijden, we geven Google maps de opdracht een route te maken, maar... we hebben ook een mega display in de auto waar we de route in kunnen geven. Dat doen we dus ennn... slecht plan. Staat bij Google maps de rijrichtingpijl altijd omhoog, hier volgt de pijl de weg, wat dus betekent dat je af en toe op het scherm naar beneden rijdt ipv rechtdoor. Heel verwarrend, Dusdanig verwarrend dat we al na een paar minuten de fout ingaan. We rijden een paar kilometer lange tunnel in en dat was niet de bedoeling. Gelukkig is er, in dit geval, aan het einde van de tunnel een rotonde, dus keren we om, gaan dezelfde weg door de tunnel terug en gaan dan de goede kant op. Ondertussen zetten we dan toch maar weer de route aan op de telefoon. De weg is soms redelijk vlak...

...maar even zo vaak gaan we soms bijna steil omhoog met haarspeldbochten om de paar minuten. Lang leve de automaat!

We stoppen voor een paar mooie plaatjes...

Madeira bloemeneiland! Afrikaanse witte lelie...

Gele lelie...

Chinese roos...

Roze hottentotvijg...

Nu staat het hele internet vol met het feit dat Madeira 'overcrowded' is met toeristen en dat merken we dus vandaag. Zodra we ook maar in de buurt van de forellenkwekerij én het startpunt van de PR11 komen staan de auto's én de bussen al langs de weg geparkeerd. Er is geen echte parkeerplaats en langs de weg is het mutje en mutje vol. Niet te doen! We rijden langs de ingang van de kwekerij én langs het startpunt van de wandeling, maar we maken geen schijn van kans. Dit gaat hem dus echt niet worden. We rijden door. We zullen het helaas moeten doen met foto's van internet...

De forellenkwekerij...

PR11 - Balcões Madeira...

De volgende stop is Santana, wat in de buurt ligt van ons hotel. Zodra we het dorp binnenrijden is er meteen een mega parkeerplaats met nog genoeg plek, dus we laten de auto hier dan ook maar meteen achter. Goed geregeld!

Santana, is een gezellig plaatsje op een indrukwekkende plek, bovenop een 300 meter hoge rots boven zee. Het dorp ligt in het heuvelachtige binnenland van Madeira niet ver van de noordoostkust. Santana staat bekend om zijn typische huisjes. Deze huisjes hebben ervoor gezorgd dat Santana is uitgegroeid tot één van de bekendste toeristische dorpen op Madeira. De Palheiros zoals deze typische driehoekige huisjes heten zijn dan ook wel erg bijzonder. In het centrum van het dorp staan er enkele die op één na niet meer bewoond worden. De rest van de Palheiros zijn momenteel in gebruik als winkel. Je kunt er typische producten van Madeira kopen.

We kopen een koelkastmagneet en een zakje bloemenzaad van Anja's lievelingsbloemen voor de tuin. Geen idee of die zaadjes in Nederland uit gaan komen. We gaan het zien. Fingers crossed! De Paradijsvogelbloem...

Zijn de huisjes in Santana allemaal ingericht als souvenirs winkel, naast het restaurant van ons hotel staan er 2 met de 'originele' inrichting. Ach, ja...

Als we gaan eten zien we de wolken over de berg onze kant opkomen. Bijzonder!

We eten gewoon weer in het restaurant van het hotel, simpelweg omdat er niets anders in de buurt is en omdat we de vorige avonden hier prima gegeten hebben. Nu loopt er in het restaurant een aardige mevrouw en een beetje onfrisse meneer (moeder en zoon?}. De mevrouw is vriendelijk en netjes, de meneer is vreselijk ongeïnteresseerd en heeft een polo aan met vlekken, omdat hij met zijn buikje overal tegenaan staat te leunen. Vandaag worden we geholpen door Meneer Slons. We willen weer zo'n heerlijk knoflookbroodje vooraf, Benny neemt de sirloin steak (medium/rare) en Anja de porkchop. Het broodje vooraf laat op zich wachten. zolang zelfs dat de meneer ineens aan onze tafel staat met de hoofdgerechten... Als Anja zegt dat ze een broodje vooraf hadden besteld zegt ie; "I know," Hij loopt naar de keuken en komt 5 minuten later terug met het brood. Benny heeft inmiddels een stukje van zijn vlees gesneden en dat is niet medium/rare en ook niet rare, dit rund leeft gewoon nog! Het vlees is rauw en koud. Anja pakt het bord op en loopt ermee naar de keuken. Onze onfrisse vriend vraagt of alles naar wens is? Ehh, nee! Het vlees is rauw en koud en het brood had vóór het hoofdgerecht moeten komen, vriend. "I know", zegt ie... Hij neemt het bord mee naar de keuken en komt het wat later terugbrengen. Nu sirloin is nu wel warm en medium/rare. De porkchop van Anja smaakt goed, maar is alleen geen porkchop maar een gewone schouderkarbonade.

We nemen hetzelfde nagerecht als gisteren. Voor Benny de cheesecake en voor Anja de bananasplit. Sorry, vriend vanavond geen fooi.

Voor degene die er misschien in geïnteresseerd zijn. De trappen en hellingen van het restaurant naar het hotel (omhoog) bevatten 258 stappen!

Morgen gaan we weer on the road naar ons 3e hotel in Porto Moniz. Aqua Natura Bay here we come!

Tot zover, tot morgen!