Dag 17; Madeira - Amsterdam

We zijn weer thuis!

Een dag later dan gepland, maar nu dan toch het laatste verslag van ons Madeira reisblog.

Op dag 17, zaterdag 13 juni loopt om 07.00u de wekker af in de Albatroz Beach & Yacht Club. We nemen een douche, stoppen voor de laatste keer alles weer in de koffer en zoeken de rest van de spullen bij elkaar. Als we ready to go zijn gaan we uiteraard eerst nog wat te eten naar binnen schuiven. Het ontbijt is hier meer dan goed verzorgd, alles is ruim voldoende en er is een chef die omeletjes en pancakes 'to order' bakt. De koffie is prima en de jus d'orange is nog verser dan vers. We hebben heerlijk gegeten. Om half 9 gaan we richting het vliegveld om onze huurauto in te leveren en we rijden zowaar in 1 x goed. Nu staat het 'Return Rental car' duidelijk aangegeven, dus zo moeilijk was dat nu ook weer niet, maar toch. We parkeren de auto, halen alle spullen eruit en dan is het even wachten op de meneer van Herz die de auto gaat controleren. Als alles in orde is en ook hij heeft gezien dat we alle bagage eruit hebben gehaald en er niets meer is achtergebleven leveren we de sleutel in en nemen we afscheid van onze Nissan Juke, waar we dankzij de automaat heel blij mee zijn geweest de afgelopen 16 dagen.

Als we de koffers ingecheckt hebben kopen we nog een aantal doosjes Pastel de Nata voor thuis(blijvers) en zoeken we een koffietent op voor een bakkie. Na de koffie vertrekken we naar het Panorama terras wat dit vliegveld heeft. Madeira airport is maar klein en heeft maar 1 start/landingsbaan dus vanaf dit terras zien we elk vliegtuig vertrekken en landen en dat blijft toch altijd weer prachtig om te zien. Een uur voor vertrek land onze Tui OR1742.

Inmiddels is nu ook onze gate van vertrek bekend en als het vliegtuig ontdaan is van passagiers en bagage kunnen onze koffers erin is is het voor ons boarding-time.

We hebben dezelfde stoelen als op de heenweg, helemaal vooraan stoel 2A en 2B, dus we gaan lekker als één van de laatste het vliegtuig in. Rugzakken in de bak boven ons hoofd en de kleine tas onder de stoel voor ons. Ready to go!

Als we amper vertrokken zijn kondigt een van de Tui dames aan dat ze een insectenspray gaan spuiten om te voorkomen dat er ongewenste insecten Nederland binnengebracht worden... HUH?? WAT?? Vrijwel meteen loopt er iemand met 2 spuitbusjes sh*tzooi door het middenpad en spuit in no-time die busjes leeg. De mevrouw die naast Anja zit gaat meteen helemaal los en in dit geval wel terecht vinden ook wij. De mevrouw spreekt de stewardess er op aan dat zij hier dus niet zo blij mee is... er wordt ongevraagd van alles door het vliegtuig gespoten, waarvan niemand weet wat het is, wat er in zit en wat het met iemands gezondheid doet. Bovendien lijkt het heel onwaarschijnlijk dat als er een insect in een rolkoffer in de afgesloten bak boven je hoofd zit, dat die dan dood gaat van die spray in het gangpad. De stewardess heeft het nu even te druk voor een discussie, snauwt de dame in kwestie eigenlijk wel een beetje af, maar beloofd later terug te komen. Je snapt het al... nooit meer terug gezien, wat ook wij wel een beetje jammer vinden...

We krijgen 1x de gelegenheid om iets te eten/drinken te kopen. Voor Benny koffie, voor Anja thee en we nemen allebei een kroketbroodje. Dat is dus geen broodje kroket, maar een worstenbroodje zonder worst, maar dan met kroket. Niet verkeerd!

Keurig op tijd landen we weer op Amsterdam Airport.

Als we de koffers van de band hebben en 'nothing to declare' voorbij zijn bellen we Brendon die ons komt halen. Hij rijdt net de parkeergarage binnen dus prima timing! De koffers gaan in de auto en op naar Ridderkerk.

Inmiddels ligt de was weer schoon en droog in de kast, staan de koffers weer op zolder en is de koelkast weer gevuld.

Wat rest is een kleine evaluatie van deze vakantie... Wat vonden wij van Madeira? Madeira is een mooi eiland, maar ..en dat is uiteraard onze persoonlijke mening.. er is maar weinig diversiteit. De natuur is zo'n beetje op het hele eiland hetzelfde. Verder is het werkelijk overvol met toeristen. Zo vol, dat zelfs de locals er niet blij meer mee zijn. Madeira is een hike/wandeleiland, maar zelfs op de trails loop je met velen in de file. Madeira is sinds een jaar of 4 hot and happening. Nu proberen wij meestal de toeristenplekken te vermijden, maar op Madeira was er helaas geen ontkomen aan en mede daardoor hebben we veel dingen die op de planning stonden niet gedaan en/of gewoonweg niet kunnen doen door de drukte. In het Noorden is het weer aanzienlijk minder dan in het Zuiden en ook dat hebben we gemerkt. Tot slot Funchal... we twijfelden of we daar een hotel zouden nemen, omdat we zowiezo niet van een stad en de bij behorende drukte houden, maar verschillende mensen hebben ons er van overtuigd dat Funchal niet zo groot is... en dat was ooit waarschijnlijk ook wel zo, maar nu is het echt een grote stad en is het al hoogbouw wat je ziet, het verkeer raast als een malle door de straten en buiten de vele toeristen die er al zijn worden ze ook nog met cruise boten vol tegelijkertijd afgeleverd in de haven. Niet helemaal of eigenlijk helemaal niet ons ding dus. Dat gezegd hebbende hebben we uiteraard een prima en heerlijke vakantie gehad! Madeira was alleen niet wat wij er van verwacht hadden.

Tot slot... Wij vonden het weer superleuk dat jullie met ons 'mee' op reis zijn geweest! Op alfabetische volgorde...Ada, Brendon, De buurtjes, Esther, Ineke, Jacqueline, Magda, Marja, Mitchell, Riek, Sonja, Wilma en Wouter, DANK voor jullie enthousiaste, lieve en leuke reacties! Voor Wouter...je hebt gelijkt voor wat betreft de biefstuk plant en je "Sorry, Sorry, voor de late reactie", omdat je het druk had thuis... Het is je vergeven! Je had meer dan een goede reden. Nogmaals gefeliciteerd met jullie prachtige dochter Luna!

Tot zover ons reisblog van Madeira. Tot een volgend reisblog! Heel veel liefs van ons! Benny & Anja xxoo

Dag 16; Funchal - Santa Cruz

Vandaag vertrekken we naar ons 6e en laatste hotel van deze Madeira roadtrip. Het hotel is maar een klein half uurtje rijden hier vandaan, dus we doen voorlopig héél rustig aan.

We ontbijten nog één keer in dit heerlijke hotel. Benny met croissantjes, roerei en pastries en Anja met een bruin broodje/kaas/komkommer, 2 flinterdunne crêpes met maple syrup and uiteraard yoghurt met vers fruit. We drinken er 2 bakjes koffie bij en Anja heeft nog een glaasje jus. We kunnen er de rest van de dag wel tegen, denk ik zo.

We pakken op ons gemak onze spullen weer bij elkaar. Niet veel werk, want tijdens een roadtrip leven we uit de koffer en dan brengen we de rest van de ochtend door op ons balkon. Uitchecken hier is tot 12.00u en inchecken in ons volgende hotel pas om 14.00u, dus we hebben alle tijd. Kwart voor 12 gaan we naar de receptie om uit te checken, we leveren de room keys in, Benny haalt de auto uit de parkeergarage, we laden de spullen weer in en gaan op pad naar het Albatroz Beach & Yachtclub hotel in Santa Cruz. Het hotel ligt op zo'n 450m van het vliegveld, dus daar zouden we morgenochtend in no-time naar toe moeten rijden.

Als we er bijna zijn geeft Juffrouw Google maps aan dat we afslag 22 naar Funchal airport moeten nemen en we zijn daar zo gefocust op dat we vlak daarvoor te laat toch een aparte afslag naar het hotel zien en die blazen we dus voorbij! KAK! We nemen dan alsnog toch de afslag Funchal airport in de hoop dat juffrouw maps toch goed zat en er vanaf hier dus ook een weg naar het hotel is. Niet dusss!! We rijden langs de car rental return borden, die zijn voor morgen en we rijden langs de vertrek/aankomsthal, ook voor morgen en we zien het hotel gewoon liggen, maar geen mogelijkheid om er te komen. Je hoort ons brommen of zoals Esther eerder al zei.. Jules de la tourette laat zich van zijn beste kant zien, hahaha! Net voorbij de vertrekhal staat een politieauto en de agent staat ernaast. We stoppen en Anja vraagt om hulp. Hij zegt dat het makkelijk is en wijst naar het hotel. Ja, dat hebben we gezien, maar hoe komen we daar? Hij begint met uitleggen... Stukje rechtdoor, naar beneden Santa Cruz volgen, naar rechts, rechtdoor, rotonde... na 2 stappen hoort Anja alleen nog maar blahblahblah... er is geen touw aan vast te knopen. Hij geeft nog aan dat we de auto op de luchthaven kunnen parkeren en dan lopen. Dat idee was bij Anja ook al opgekomen. Gewoon die auto terug naar Hertz en die 450m lopen we wel, maar dat is natuurlijk over een mega hobbelige cobblestone weg ook niet iets waar je blij van wordt. Hij probeert het nog een keer uit te leggen, maar de info komt niet binnen. Hij vraagt of we papier hebben, hij gaat het uittekenen. Das lief! Het enige voorradig is het Marco Polo boekje. Hij tekent en roept rechtdoor, schuin naar beneden, Santa Cruz volgen, naar rechts.... Hahaha, na 3 aanwijzingen is Anja het al weer kwijt en ondertussen zit Benny lekker af te wachten in de auto. Het is echt heel makkelijk zegt de agent. Het zal wel, hij woont hier en wij hebben geen idee en eerlijk is eerlijk, zo duidelijk is zijn tekening nu ook weer niet, hè...

Op wonderbaarlijke wijze rijden we toch goed en dan zitten we ineens weer op de VR1 richting het vliegveld, maar nu zijn we voorbereid op de afslag van het hotel en missen we hem dan ook niet. We made it!

We zijn nog steeds te vroeg en onze kamer is nog niet klaar, maar er is een restaurant met terras. We drinken wat en maken een rondje door de botanische tuin die bij het hotel hoort.

Reuzen witte Paradijsvogelbloem

We liggen nog een tijdje bij het zwembad, maar de zon laat zich maar weinig zien vandaag en als het te fris wordt brengen we het eind van de middag met een bakkie thee op ons terras/balkonnetje door.

Om half 7 eten we in het restaurant. Benny heeft Paillard of chicken en Anja de Linguine with scallops. We sluiten allebei af met Apple tarte with icecream. We hebben lekker, errug lekker gegeten!

Tot zover! Tot de volgende update. Tot morgen... of overmorgen... Liefs van ons!

Dag 15; City sightseeing Funchal

Hop on - Hop off

Na het ontbijt bedenken we wat we vandaag gaan doen. Gewoon relaxen aan het zwembad klinkt heel aantrekkelijk, maar we hebben nog niet veel van Funchal gezien. We hebben alleen totaal niet de behoeft om in de auto te stappen, de drukte op te zoeken of weer een aantal 'hellinkjes' te lopen en zien we vanaf ons balkon dat er 2 cruise schepen in de haven liggen, wat betekent dat er een paar duizend toeristen meer zijn dan dat er al waren. Benny heeft een City Sightseeing bus gezien en daar hebben we in de Verenigde Staten regelmatig gebruik van gemaakt. Dat gaat hem dus worden. We laten ons gewoon door de hele stad heen rijden. We gaan op weg naar de dichtsbijzijnde opstaphalte.

Jacaranda trees.

We kopen 2 tickets die 24u geldig zijn en gaan bovenin zitten.

**Bijna alle foto's zijn vanuit de rijdende bus genomen, dus mochten er een aantal niet helemaal scherp zijn, dan is dat dus de reden**

Igreja de S. Martinho

Funchal

Cãmara de Lobos

Bananenbomen

Tree of heaven

Na dik een uur zijn we terug op de boulevard van Funchal.

Monumento aos morto da Grande Guerra - Monument te herinnering aan de gevallen soldaten tijdens de 1e Wereldoorlog.

Geurende schroefpalm.

We drinken wat op een gezellig terrasje...

...en dan staan we ineens oog in oog met Cristiano Ronaldo. Nou ja, soort van...

Nu zijn we absoluut geen fan, maar als we voor zijn eigen museum staan, wat onder zijn eigen hotel is kunnen we toch de verleiding niet weerstaan om niet naar binnen te gaan en een kijkje te nemen.

We hebben van een aantal foto's een collage gemaakt. En ja, dat hij een échte, maar dan ook een échte sportman is, daar twijfelen we niet aan. Dat hij een van de beste spelers aller tijden is en meer heeft gewonnen dan welke andere voetballer ook is een feit, maar we zijn het er ook over eens dat dit een museum een 'beetje' voelt als 'zelfverheerlijking...

Als we het wel gezien hebben gaan we langs de haven weer terug naar ons hotel.

Om 18.00u gaan we eten, zodat we terug zijn als hier om 20.00u de 1e wedstrijd van het WK begint. We nemen allebei de glazed chicken skewers with yakiniku sauce, spring onions (die waren ze denk ik vergeten) and sesame seeds. Er zit een salade bij, maar we bestellen ook een frietje om samen te delen. Benny heeft de cheesecake na en Anja een walnoten/chocolade brownie met salted caramelijs. Het was lekker.

Als Anja na het eten aan de website begint, vraagt Benny of Ronaldo hier eigenlijk nog woont en als Benny een vraag stelt, dan zoekt Anja dat altijd meteen op en jawel... we lezen dat hij een nog steeds een groot (7 verdiepingen) appartementencomplex bezit hier in Funchal. "Het pand is gebouwd als een privé-fort en beschikt o.a over meerdere zwembaden, een eigen bioscoop en een voetbalveld op het dak." We lezen ook dat hij aan Rampo do Carvão vlak bij de haven, zijn hotel en zijn museum woont. Huh... Rampo do Carvão? Dat kennen we! Dat is de rotonde hier op de hoek, de rotonde waar we eergisteren, de steile weg naar boven moesten! We Googlen een foto van het complex en zien meteen dat dat dus idd hier naast het hotel is. Zelfs de steile helling staat op de foto. En, fan of niet, de schoenen gaan weet aan, de fotocamera gaat mee en we moeten écht even gaan kijken. TATATADAHHHH....

Appartement inclusief rechts onze steile helling.

Bij de pijl is dus ons hotel.

En dan nog eentje vanaf de loopbrug die we een paar x per dag oversteken...

Goed, dat was het weer voor vandaag! Nog één nachtje in dit hotel en dan verkassen we naar de Albatroz Beach & Yacht Club in Santa Cruz. Ons laatste hotel vlakbij het vliegveld.

Goodnight Madeira

Dag 14; Easy Wednesday

Bom dia Madeira!

We zijn pas na 9 uur wakker. Nu is het ontbijt hier tot half 11, dusss... who cares! We doen lekker rustig aan. Als we allebei weer fris en fruitig onder de werkelijk overheerlijke regendouche vandaan komen gaan we op zoek naar het ontbijt en omdat wij aan de andere kant van de weg zitten dat een stuk lager ligt dan het hoofdgebouw, moeten we eerst met de lift naar de 6e verdieping, via een loopbrug de weg over, waar we dan op de eerste verdieping zijn om via de trap naar de begane grond te gaan waar de receptie én de ontbijtruimte is. Snapt iemand het nog?

Papyrusriet bij de loopbrug

Wie het weet mag het zeggen...

Feit is dat je na zo'n 'wereldreis' wel écht trek hebt gekregen. Er is voldoende! Benny heeft croissantjes met roerei en wat pastries en Anja heeft een bruin broodje met gekookt ei, 2 plakjes stokbrood ..1 met brie en 1 met Emmentaler en beide met komkommer en uiteraard vers fruit en yoghurt. We kunnen er wel weer even tegen.

No words needed...

Hebben we plannen voor vandaag? Jawel, niets doen. Voor het eerst deze vakantie zitten we aan de zonnige kant van Madeira in een hotel met ligstoelen en een overheerlijk zoutwater zwembad. Hier gaan we dus is even lekker van genieten, maar eerst gaan we toch nog even op pad. Anja is al jaren gefascineerd door het verhaal van Keizerin Elisabeth - Sissi en er is een standbeeld van haar hier in Funchal. Daar gaan we dus echt even naar opzoek. Google maps zegt dat het slechts 10 minuten lopen is, dus daar draaien we de hand niet voor om. Wie Madeira kent weet dan meteen dat het niet zo eenvoudig is als dat het lijkt. De straat waar het hotel ligt loopt steil naar beneden, maar daarna lopen we 10 minuten gewoon bijna steil omhoog. Holy Moly! Woensdagochtend work-out... check!

Keizerin Elisabeth van Oostenrijk (Sisi) bezocht Madeira in de winter van 1860-1861 om te herstellen van zware gezondheidsproblemen en een depressie. Het subtropische klimaat van Madeira hielp haar destijds om haar gezondheid weer op de rails te krijgen. Haar dochter aartshertogin Amélia verbleef eerder in 1852 op Madeira om te genezen van tuberculose.Het levensgrote bronzen standbeeld van Sisi (ontworpen door Oscar Niemeyer) markeert de plek waar vroeger het paleis stond waar Sisi verbleef.

Chinese roos.

We lopen via een andere weg terug naar het hotel, omdat dezelfde weg terug zo steil is dat we er allebei de kriebels van krijgen.

Terug in het hotel kleden we ons om en de rest van de middag...

...en is dit ons uitzicht.

Oh, ennehhh... just for the fun!

We eten weer in het restaurant van het hotel. We gaan allebei voor de Huli Huli grilled chicken with fried rice, pineapple and lime, wat wel heul erg lekker was.

We gaan zien of we morgen nog iets 'nuttigs' gaan doen of gewoon weer heulemaal niks, nada, nothing!

Slaap lekker en tot morgen allemaal. Liefs van ons! xxoo

Dag 13; Encumeada - Funchal

Vandaag verhuizen we naar ons 5e en op één na laatste hotel van deze vakantie op Madeira, maar niet voordat we uiteraard een ontbijtje naar binnen hebben geschoven. Broodjes met roerei, warme wafel, yoghurt met fruit, cornflakes en nog een keer warm wafels, Koffie en jus. Inmiddels weten jullie vast wel wie wat heeft gegeten. Na het ontbijt pakken we de spullen weer bij elkaar, drinken nog een bakkie koffie, laden de boel weer in de auto en checken we uit. Bye bye Valley View Hotel.

We kunnen naar Funchal via de nieuwe snelweg, die met al die tunnels, maar dat doen we natuurlijk niet. We nemen de alternatieve oorspronkelijke route naar, de ER229. We hopen op een aantal Miradouro's waar we nog wat leuke plaatjes kunnen schieten. Allereerst moeten we vanaf Encumeada recht, nou ja recht .de weg slingert om de bergen heen.. via Agua de Serra weer naar beneden. Dezelfde weg die we een paar dagen gelden in omgekeerde richting hebben gereden.

De huizen zitten tegen de berg aangeplakt.

Prickly pear.

De weg slingert omhoog en omlaag door de bergen, met af en toe een prachtig uitzicht, maar helaas weinig of geen plaatsen waar we kunnen stoppen.

Camara de Lobos.

Oost Indische kers.

Het laatste stukje rijden we dwars door het mega drukke Funchal en om half twee zijn we bij het hotel. De kamer is over een half uurtje beschikbaar, maar we krijgen wel alvast een keycard waarmee we de auto in de parkeergarage kunnen zetten. Deze card kunnen we ook gebruiken voor de lift en straks voor onze kamer. De bagage geven we in bewaring bij de receptie. We gaan met de lift en een loopbrug naar het restaurant bij het zwembad, daar drinken we wat en delen we een frietje om de tijd vol te maken. We nemen nog een kijkje bij het zwembad op het dak van het hotel en als we terug bij de receptie zijn komen ze ons meteen tegemoet met de 2e kamersleutel en onze koffers. "Your room is ready!" Het is even zoeken, we moeten met de lift naar de 1e verdieping, via de loopbrug naar de overkant van de weg waar het zwembad, het restaurant én het gebouw met onze zeezicht studio is, maar we zien nergens waar de gang naar de kamers is. We vragen het aan een serveerster in het restaurant en die brengt ons helemaal tot aan de voordeur. Superlief! We wisten uiteraard dat dit hotel en de kamer wat luxer zou zijn, maar dit is toch echt pure verwennerij.

We hebben een studio met een mega groot bed, een zithoek met bankje en 2 fauteuils, een eethoekje, een bureau en een keukentje!

De badkamer heeft een grote wastafel en een luxe inloopdouche...

...en ons balkon heeft uitzicht op het zwembad en op de Atlantische Oceaan.

We eten vanavond in het restaurant van het hotel. Benny heeft een beefburger en Anja een chickenburger.

We zitten bom en bomvol, maar kunnen de verleiding van een toetje toch niet weerstaan. We houden het bescheiden en nemen 3 bolletjes ijs, vanille, aardbei en caramel, om samen te delen. Ajjjj, te laat voor de foto! Jammerrrr...

De rest van de avond vullen we met het maken van het verslag op de website, een boek lezen, lekker op balkon zitten en een film kijken. De balkondeuren blijven open, zodat we in slaap vallen met het geluid van de golven... Zzzzz Zzzzz

Tot morgen!

Dag 12; Retourtje São Vicente

Als eerste komen we er vanmorgen tijdens het douchen achter dat de tape ..ja, je leest het goed.. waar de douchebak blijkbaar mee vastzit loslaat. Hahaha, tuurlijk!...

We zijn wat later, het is al 9 uur geweest, bij het ontbijt, maar we kunnen terecht tot 10 uur, dus tijd genoeg. Anja heeft haar dagelijkse portie bruin brood met kaas, maisbrood met jam, yoghurt en vers fruit en Benny eet zijn cornflakes en er zijn voor de verandering vandaag warme wafels, dus die gaan met wat chocoladesaus ook naar binnen.

Terug in de hotelkamer nemen we nog een bak koffie en dan overleggen we wat we vandaag gaan doen. Er zijn niet zo heel veel opties. Het Valley View hotel ligt zo ongeveer in het midden van het eiland aan een doorlopende weg. Naar de Zuidkust is naar beneden, daar komen we vandaan en moeten we morgen weer naar toe en naar boven is naar de Noordkust, waar we een aantal dagen geleden van Oost naar Noord-West zijn gereden. Nu is er in São Vicente, waar de grotten al 6 jaar niet meer open waren ook nog de Garden of Indigenous plants, een park/tuin met inheemse planten. Je kunt er wandelen en er zijn een aantal restaurantjes/koffietentjes. Dat gaat hem worden, al zijn we na de ervaringen van de afgelopen week niet al te optimistisch of het ook echt gaat lukken...

Vanaf de parkeerplaats van het hotel slaan we meteen links af naar boven...

Let the sun shine...

De route is écht geweldig mooi.

Daar beneden is ons eindpunt.

Zie de maan schijnt...

Als we bijna beneden zijn rijden we São Vicente binnen en komen we meteen langs de borden die verwijzen naar de grotten, die slaan we even over. Borden naar het park zien we niet, maar de juffrouw van Google maps stuurt ons rechtsaf een doodlopend straatje vol met auto's in... Je verwacht het niet! Heerlijk dit, toch! We rijden een stukje terug en dan zijn we ineens weer op de weg die naar ons hotel gaat. Yeahhh, doeiii São Vicente. We rijden de prachtige route, die het écht wel is, terug naar boven en stoppen nog bij Miradoura Encumeada, waarvandaan je de Atlantische Oceaan aan beide kanten van Madeira kunt ziet...

Het Noorden van Madeira...

Het Zuiden van Madeira...

Aan het einde van deze rit krijgen we nog een mooi uitzicht over ons in the middel of no-where hotel.

De rest van de middag brengen we door op het terras van het hotel met een glaasje fris en een een ijsje. Als Anja haar boek gaat halen zit er een werkmeneer op z'n knieën in de badkamer ..lang leve de bouwvakkersspleet.. hij is de tape in de badkamer aan het vervangen. Blijkbaar heeft de schoonmaakdame hier een melding van gemaakt. Hulde!

We maken vanavond voor de laatste keer gebruik van het dinerbuffet. Wederom is de smaak van alle gerechten heus niet slecht, maar het is gewoon allemaal lauwwarm tot koud en dat maakt het er helaas niet echt lekkerder van.

Benny heeft pastasalade met brood, frietjes met kip in saus, pudding en een soort van tiramisu.

Anja heeft rauwkost met brood, friietjes met kip in saus, rijst met tonijn en ook de soort van tiramisu.

De koffie en de thee werken we weg op de kamer, terwijl we naar de laatste oefenwedstrijd van Oranje kijken op de laptop.

Morgen verhuizen we naar hotel numero cinco in Funchal, het op een na laatste hotel van deze roadtrip op Madeira.

Slaap lekker en tot morgen allemaal! xoo

Dag 11; Dia de descanso

We hebben, ondanks de feestjes beneden in het hotel, goed geslapen en zijn om precies 8 uur wakker. Na een bakkie koffie/thee springen we onder de douche, die echt, maar dan ook écht wel aan vervanging toe is. Het bad wat er ooit was hebben ze verwijderd, maar de kraan laten zitten. Die zit dus nu op een wel heel vreemde plek. Ze hebben dmv een glaswand een 'inloopdouche' gecreëerd, waarbij ze op de plek van waar het bad ooit stond een andere kleur tegels tegen de muur hebben geplakt en ook de kit voegen hebben hun beste tijd gehad. Eerlijk gezegd is alles in dit hotel wel aan vervangen toe. Alles piept, kraakt en is vreselijk oubollig. Er ligt zelfs nog een halfvergane deken op het bed, die we er trouwens meteen afgooien, omdat het daar veel te warm voor is. Terug naar de jaren 70...

Het ontbijt is continentaal, dus basic, maar verder helemaal prima en ruim voldoende.Als we na het ontbijt langs de receptie komen vragen we om 2 extra kussens voor op bed. We hebben allebei 1 vreselijk dun kussentje en dat ligt gewoon niet zo lekker. Het wordt geregeld en we reserveren meteen een tafeltje voor het eten vanavond.

We hebben geen plannen voor vandaag en er is hier verder ook eigenlijk niets te beleven, dus we maken een rondje rond het hotel.

Nadat we nog wat foto's hebben gemaakt, brengen we de rest van de dag met een boek, een drankje en een ijsje op het terras in de zon door.

Hortensia.

Echeveria.

Als we terug op de kamer komen is inmiddels de dame van de kamerschoonmaak geweest. Het bed is weer opgemaakt en ze heeft, heel slim, de deken er maar meteen vanaf gelaten. Hahaha!

Om half 7 gaan we naar het restaurant om te eten. Het buffet is ietsjes anders dan gisteren, maar komt wel op hetzelfde neer. Wat salades, wat bakken (lauw)warm voedsel en een paar toetjes. Geen haute cuisine, maar er is hier niets anders in de buurt en voor slechts € 21,50 pp kun je ook geen 3*** menu verwachten. We doen het er mee.

Dit was het weer voor vandaag. Morgen gaan we kijken of van hieruit nog iets kunnen ondernemen.

Slaap lekker!

Dag 10; Porto Moniz - Encumeada

Vandaag vertrekken we naar hotel nummer 4 van onze roadtrip op Madeira. Na het ontbijt pakken we de koffers weer in, drinken we nog één keer koffie in dit mooie hotel, laden we alle spullen weer in de auto, checken we uit en gaan weer op pad. We hebben een paar stops ingepland onderweg, maar eerst moeten we het dorp uit en weer terug naar boven...

Bye, bye Porto Moniz...

Wij houden hier zo van!

Goed, de 1e stop die we in gedachte hebben is de Teleférico das Achadas da Cruz. Één van de steilste kabelbanen van Europa, de cabine overbrugt een hoogteverschil van 350m met een hellingspercentage van 98%. Niet doen als je hoogtevrees hebt dus. We moeten ergens rechts af en dan verandert de 2-baansweg meteen in een soort van 1-baansweg en veranderd het asfalt in hobbels en bobbels. Volgens het Marco Polo boekje wordt deze kabelbaan bijna alleen door de boeren gebruikt en zul je hier geen toeristen vinden... Ha, je raad het al, als we nog een paar bochten moeten en we er bijna zijn staan zowel links als rechts weer overal auto's geparkeerd en midden in zo'n bocht komt er ook nog een auto van de andere kant, samen door de bocht kan niet, dus wij moeten achteruit. Ik ga jullie niet vertellen wat Benny allemaal geroepen heeft, maar het resultaat is dat we omkeren (nee, dat gaat niet in 1x) en dat we er al weer helemaal klaar mee zijn! Doeiiii, kabelbaan. Tot nooit weer!

Madeira bloemeneiland...

De volgende stop op de route is, volgens Marco Polo, de mooiste vuurtoren van Madeira in Ponta do Pargo. Al rijdend zoekt Anja nog wat info op internet en dan komen we tot de ontdekking dat de vuurtoren in het weekend gesloten is en op maandag pas weer open gaat... Hij gaat lekker, we nemen niet eens de moeite meer om de afslag te nemen.

We drinken nog ergens koffie en dan rijden we een heel stuk over de ER101 langs de kust. Een nieuwe weg met tunnels... véél tunnels. Wilden we eigenlijk nog stoppen in Calheta Beach, waar een kunstmatig aangelegd strand is met zand uit Zuid-Afrika, we geloven het wel. Op naar ons hotel!

Ter hoogte van Ribeira Brava gaan we omhoog de bergen en het binnenland van Madeira in.

Serra de Agua...

We zijn er bijna...

Tatatadahhhh! Valley View hotel Encumeada!

We parkeren de auto en gaan op zoek naar de receptie. Die is op de 1e verdieping. We checken in en en krijgen de sleutel van kamer 124. We doen de deur open ennn... de kamer is zo groot als een uit de kluiten gewassen bezemkast. Een bed, een kastje, een badkamer en nergens plek voor de koffers. Het uitzicht op het ienie minie balkonnetje is een paar bomen klem voor onze snufferd. Hahaha, we blijven hier 3 nachten, dus dat wordt behelpen. Ja, ja, ik weet het, we zijn verwend! We besluiten een gokje te wagen en gaan toch maar even terug langs de receptie om te vragen of er misschien nog iets anders, iets ruimers met uitzicht beschikbaar is. Uiteraard willen we betalen voor een upgrade. De dame die ons ingecheckt heeft zegt dat het hotel vol zit, maar dat haar collega ..die een expert is in omboeken.. over een half uurtje begint. Als we dan nog even terugkomen, gaat hij kijken of er nog iets te regelen valt. Dat doen we. We drinken wat beneden op het terras en na een half uurtje loopt Anja weer naar de receptie. De collega is er inmiddels. Een vreselijk leuke en aardige jonge man. 'Goedemorgen', zegt hij. Anja legt hem uit dat het inmiddels middag is en na 2x oefenen roept hij 'Goedemiddag'. Hij kijkt in het systeem en jawel, hij heeft een andere kamer, maar Anja moet maar even mee om te kijken of ze het wat vindt. Voor de deur van kamer 215 vraagt hij of ze hierop voorbereid is, tromgeroffel op de deur en dan... Wojoohhh! Vindt ze het wat, vraagt hij? Jazeker, ze vindt het wat. Hij loopt naar de balkondeuren en vraagt nogmaals of ze zeker weet dat ze durft te kijken... Haha, deze gast is zo grappig. De kamer is mega groot en het uitzicht is prachtig. Hij loopt met Anja mee naar beneden, zegt tussen neus en lippen door dat we niet voor de upgrade hoeven te betalen en hij helpt vervolgens Benny ook nog met de koffers naar boven sjouwen. Wat een service. Hij verteld dat er vanavond een paar feestjes in het hotel zijn, dat het daarom tot een uur of half één wat gehorig kan zijn, maar dat we van harte welkom zijn als party crushers. We gaan met z'n drieën gewoon meefeesten en de boel op stelten zetten daar. Als hij nog een paar keer gevraagd heeft of hij echt niets meer voor ons kan doen geven we hem €20,- voor de moeite. Hij wil het niet aannemen, maar wij houden vol en wij winnen, hahaha.

Happy face!

Uitzicht vanaf balkon...

Uitzicht vanaf het balkon een uurtje later...

Vanwege de feestjes in het hotel is er bij de receptie een soort van pop-up restaurant gecreëerd. Tafeltjes zijn gedekt en er is een buffet gemaakt. Salade's en brood, diverse soorten vlees/vis/groente en pasta en wat toetjes. Volgens onze nieuwe vriend is het het beste wat we ooit gegeten hebben op Madeira. Dat is niet helemaal waar, maar het heeft wel gesmaakt.

Benny...

Anja...

Tot zover de dag van vandaag. We werken de website nog even bij en kijken nog wat tv op de laptop. Er hangt hier wel een tv aan de muur, maar de tv is klein en de kamer is groot... Tot morgen! Liefs van ons xxoo