Vandaag vertrekken we naar hotel nummer 4 van onze roadtrip op Madeira. Na het ontbijt pakken we de koffers weer in, drinken we nog één keer koffie in dit mooie hotel, laden we alle spullen weer in de auto, checken we uit en gaan weer op pad. We hebben een paar stops ingepland onderweg, maar eerst moeten we het dorp uit en weer terug naar boven...

Bye, bye Porto Moniz...

Wij houden hier zo van!

Goed, de 1e stop die we in gedachte hebben is de Teleférico das Achadas da Cruz. Één van de steilste kabelbanen van Europa, de cabine overbrugt een hoogteverschil van 350m met een hellingspercentage van 98%. Niet doen als je hoogtevrees hebt dus. We moeten ergens rechts af en dan verandert de 2-baansweg meteen in een soort van 1-baansweg en veranderd het asfalt in hobbels en bobbels. Volgens het Marco Polo boekje wordt deze kabelbaan bijna alleen door de boeren gebruikt en zul je hier geen toeristen vinden... Ha, je raad het al, als we nog een paar bochten moeten en we er bijna zijn staan zowel links als rechts weer overal auto's geparkeerd en midden in zo'n bocht komt er ook nog een auto van de andere kant, samen door de bocht kan niet, dus wij moeten achteruit. Ik ga jullie niet vertellen wat Benny allemaal geroepen heeft, maar het resultaat is dat we omkeren (nee, dat gaat niet in 1x) en dat we er al weer helemaal klaar mee zijn! Doeiiii, kabelbaan. Tot nooit weer!

Madeira bloemeneiland...

De volgende stop op de route is, volgens Marco Polo, de mooiste vuurtoren van Madeira in Ponta do Pargo. Al rijdend zoekt Anja nog wat info op internet en dan komen we tot de ontdekking dat de vuurtoren in het weekend gesloten is en op maandag pas weer open gaat... Hij gaat lekker, we nemen niet eens de moeite meer om de afslag te nemen.

We drinken nog ergens koffie en dan rijden we een heel stuk over de ER101 langs de kust. Een nieuwe weg met tunnels... véél tunnels. Wilden we eigenlijk nog stoppen in Calheta Beach, waar een kunstmatig aangelegd strand is met zand uit Zuid-Afrika, we geloven het wel. Op naar ons hotel!

Ter hoogte van Ribeira Brava gaan we omhoog de bergen en het binnenland van Madeira in.

Serra de Agua...

We zijn er bijna...

Tatatadahhhh! Valley View hotel Encumeada!

We parkeren de auto en gaan op zoek naar de receptie. Die is op de 1e verdieping. We checken in en en krijgen de sleutel van kamer 124. We doen de deur open ennn... de kamer is zo groot als een uit de kluiten gewassen bezemkast. Een bed, een kastje, een badkamer en nergens plek voor de koffers. Het uitzicht op het ienie minie balkonnetje is een paar bomen klem voor onze snufferd. Hahaha, we blijven hier 3 nachten, dus dat wordt behelpen. Ja, ja, ik weet het, we zijn verwend! We besluiten een gokje te wagen en gaan toch maar even terug langs de receptie om te vragen of er misschien nog iets anders, iets ruimers met uitzicht beschikbaar is. Uiteraard willen we betalen voor een upgrade. De dame die ons ingecheckt heeft zegt dat het hotel vol zit, maar dat haar collega ..die een expert is in omboeken.. over een half uurtje begint. Als we dan nog even terugkomen, gaat hij kijken of er nog iets te regelen valt. Dat doen we. We drinken wat beneden op het terras en na een half uurtje loopt Anja weer naar de receptie. De collega is er inmiddels. Een vreselijk leuke en aardige jonge man. 'Goedemorgen', zegt hij. Anja legt hem uit dat het inmiddels middag is en na 2x oefenen roept hij 'Goedemiddag'. Hij kijkt in het systeem en jawel, hij heeft een andere kamer, maar Anja moet maar even mee om te kijken of ze het wat vindt. Voor de deur van kamer 215 vraagt hij of ze hierop voorbereid is, tromgeroffel op de deur en dan... Wojoohhh! Vindt ze het wat, vraagt hij? Jazeker, ze vindt het wat. Hij loopt naar de balkondeuren en vraagt nogmaals of ze zeker weet dat ze durft te kijken... Haha, deze gast is zo grappig. De kamer is mega groot en het uitzicht is prachtig. Hij loopt met Anja mee naar beneden, zegt tussen neus en lippen door dat we niet voor de upgrade hoeven te betalen en hij helpt vervolgens Benny ook nog met de koffers naar boven sjouwen. Wat een service. Hij verteld dat er vanavond een paar feestjes in het hotel zijn, dat het daarom tot een uur of half één wat gehorig kan zijn, maar dat we van harte welkom zijn als party crushers. We gaan met z'n drieën gewoon meefeesten en de boel op stelten zetten daar. Als hij nog een paar keer gevraagd heeft of hij echt niets meer voor ons kan doen geven we hem €20,- voor de moeite. Hij wil het niet aannemen, maar wij houden vol en wij winnen, hahaha.

Happy face!

Uitzicht vanaf balkon...

Uitzicht vanaf het balkon een uurtje later...

Vanwege de feestjes in het hotel is er bij de receptie een soort van pop-up restaurant gecreëerd. Tafeltjes zijn gedekt en er is een buffet gemaakt. Salade's en brood, diverse soorten vlees/vis/groente en pasta en wat toetjes. Volgens onze nieuwe vriend is het het beste wat we ooit gegeten hebben op Madeira. Dat is niet helemaal waar, maar het heeft wel gesmaakt.

Benny...

Anja...

Tot zover de dag van vandaag. We werken de website nog even bij en kijken nog wat tv op de laptop. Er hangt hier wel een tv aan de muur, maar de tv is klein en de kamer is groot... Tot morgen! Liefs van ons xxoo