Poging 3 om de website bij te werken! Gisteravond 2x geprobeerd, maar het internet was zo traag en het opslaan ..zelfs van een gedeelte van de tekst.. duurde en duurde maar, dat op een gegeven moment de laptop aangaf dat het dus te lang duurde en alles weg was.

Woensdag; Na een vroege work-out, wasjes draaien en drogen, opruimen, stofzuigen en dweilen (Benny) en de koffers pakken rijden we rond 19.00u naar Brendon. Hij brengt ons naar het Ibis hotel Schiphol waar vandaan we na een korte, héél korte, nacht zullen vertrekken naar de luchthaven. Als Brendon weer onderweg naar Ridderkerk is checken we in, brengen de koffers naar boven en drinken we nog een koffie to-go op het terras aan het water. We zetten het alarm van de telefoon op 03.40u en om 22.00u gaat het licht uit.

Donderdag; Na een kleine 5,5u slaap begint de wekker al weer te tetteren en na een opfrisbeurt in de badkamer gaan de koffers weer dicht en staan we om 04.00u met nog een aantal mensen voor de dichte deur, die dus al open had moeten zijn, van de ontbijtzaal. We hebben een kwartiertje geduld en dan bellen we de receptie. Dat helpt, want in no-time gaat de deur nu open. We ontbijten met een croissantje, gekookt ei, bruine boterham met kaas, yoghurt met fruit en koffie/jus en om even voor 5 uur staan we al weer buiten met de koffers, 5 minuten later vertrekt de shuttlebus naar Schiphol. We lopen naar vertrekhal 3, Balie 23, labelen en droppen zelf de koffers in de automaat. We zijn supersnel door de security ..wat tegenwoordig een behoorlijke wandeling is.. en dan gaan we richting de gate, wat ook weer een aardig stukje lopen is. Niet normaal hoeveel groter Schiphol elk jaar weer lijkt te worden, Anja haalt nog een bakkie koffie voor Benny en vult haar flesje water, wat leeg moest voor de security, weer bij en dan is het rustig wachten tot het tijd is om te boarden.

Helaas is er tegenwoordig op dit soort korte vluchten geen entertainment meer beschikbaar, dus moet je jezelf vermaken. We nemen allebei een bakkie koffie en de rest van de tijd kijkt Benny naar buiten en zit Anja lekker opgevouwen op de middelste stoel. De meneer aan het gangpad heeft een dusdanig grote rugzak bij zich dat die niet helemaal onder de stoel voor hem past, het is een raadsel waarom dat ding niet boven zijn hoofd in de bagage bak ligt, met als resultaat dat zijn linkerbeen onder de stoel voor Anja verdwijnt... heerlijk! We dommelen een beetje, maar van echt slapen komt het niet. Om half 11 landen we op Madeira Airport.

We moeten even op de koffers wachten, maar die van ons liggen zo'n beetje als eerste op de band, dus we zijn al weer snel onderweg naar de balie van Hertz/Dollar om de huurauto op te halen. We hebben een compact car gehuurd, maarrrr waar we zelf ook al over nagedacht hadden wakkert de meneer van Herz nog wat extra aan... Compact is leuk, maar de wegen op Madeira lopen meer omhoog en omlaag dan vlak en er kan maar 1 koffer in de kofferbak, die andere moet dus op de achterbank. Hij biedt ons een Nissan automaat aan (foto volgt later), die groter én vanwege de automaat handiger is, voor een bijbetaling van € 136,-. Uiteraard happen we toe. De koffers gaan idd allebei in de kofferbak, we voeren het adres van het hotel in op de navigatie en met een klein kwartiertje zijn we er. We kunnen er alleen niet door. Het hotel ligt aan de zelfde weg als een drukke toeristische attractie en de politie blokkeert de weg. Er is een andere toegangsweg het terrein van het hotel op, maar daar staat dan ook weer iemand die ons tegenhoudt. Als we aangeven dat we een reservering hebben ligt hij de politie in en mogen we toch door de wegversperring om 150m verder alsnog het terrein van het hotelcomplex op te rijden.

We parkeren de auto op een plein voor de receptie en Anja gaat inchecken. Benny wordt ondertussen aangesproken door 2 medewerkers van het hotel. De auto mag in de parkeergarage en de koffers nemen zij mee, die worden later op de dag bij de hotelkamer afgelevert. Service 2.0

We zijn natuurlijk mega vroeg en de kamer is nog lang niet beschikbaar, maar zolang we wachten zijn de drankjes volledig voor rekening van het hotel. Dat is aardig. We hebben zelf nog een zware tas/rugzak met laptop/foto/film spullen bij ons, dus om de beurt maken we een klein rondje in de buurt van de receptie. Ik zeg een klein rondje, want het complex is mega groot en de wegen zijn echt, maar dan ook écht mega steil en ook deze foto volgt laterrrr.

Onze appartementje licht rechts achterin...

Op het plein voor de receptie is ook nog een kerkje...

Om klokslag 3 uur krijgen we de sleutel van ons appartement en als we daar aankomen zijn we blij, héél blij dat iemand anders straks de koffers komt brengen. We moeten 4 trappen op!! Hahaha! Het appartement is werkelijk helemaal fantastisch. We hebben een woonkamer met balkon en een mega grote tv...

...een volledig ingerichte keuken, die we dus niet gaan gebruiken, een grote badkamer met regendouche, een apart toilet en een heerlijke slaapkamer met ook een balkon en weer zo'n zelfde mega tv.

Anja haalt nog een jerrycan water bij de supermarkt hier beneden en vraagt of de dame cash or card wil. We hadden gelezen dat ze bij kleine bedragen graag cash willen, omdat de transactiekosten met card ook betaald moeten worden, Het maakt haar niet uit, dus Anja pint, maar als ze met die 5 ltr jerrycan de trap oploopt realiseert ze zich dat de meneer van die 2 koffers van 17kg per stuk dat straks 2x moet doen en dat die meneer dus wel een fooi verdient. Punt is dat ze dus niet gewisseld heeft, wat tot gevolg heeft dat als de meneer de koffers zwetend, maar met een glimlach af komt leveren hij beloont wordt met €20,-. Haha, aardige tip, maar het weegt niet op tegen het feit dat we die koffers niet zelf hoeven te sjouwen en dat is ook wat waard!

Om half 7 gaan we eten en hoe enthousiast we zijn over het appartement, dat geldt absoluut niet voor het eten! We kunnen binnen of buiten plaatsnemen. We kiezen voor buiten, maar dat blijkt een foute keuze. De stoelen zitten heerlijk, maar ze zijn dusdanig laag dat we beiden amper met het hoofd boven de tafel uitkomen. Haha. Dan het eten... het buffet ziet er werkelijk prima uit. Gevarieerd en meer dan genoeg keuze. We bestellen een fles water en een cola en gaan voor een 1e rondje met voorgerechtjes.

Benny heeft vooraf droge wraps, coleslaw en een taai broodje, als hoofdgerecht koude pasta met lauwe saus, koude frietjes en koude snitzel. Gelukkig is aardbeientaart als toetje weer wel erg lekker.

Anja heeft vooraf nacho's met guacamole, een broodje met gezouten boter en een salade van meloen met een soort geitenkaas die smaakt naar zeepsop, maar achteraf komt dat waarschijnlijk door de ranzige koreander die erdoor zit. Er wordt verse tonijn gebakken op de bakplaat, dus Anja vraagt om hem rare te bakken. De kok-meneer wijst op een pan waar al voorgebakken tonijn in zit. Is rare zegt ie... Hij warmt m ff op en hoppah op je bord. Je snapt het al, de tonijn is doorbakken en net als de frietjes koud, de zelfsamengestelde salade is uiteraard overheerlijk. Als Anja voor het 2e hoofdgerecht gaat gooit de kok-meneer net lamskoteletjes op de plaat en die wil ze wel. Ook medium rare graag. Dat is lastig, maar het is hem vergeven, want ze zijn redelijk goed én warm. De rijst daarentegen is, uiteraard zou je bijna zeggen, weer koud. De toetjes zijn gelukkig weer overheerlijk!

Om 22.00u liggen we helemaal afgeserveerd in bed! Tot zover onze 1e dag, tot morgen!